Op zoek naar de ware identiteit(en) van Brussel
De stad is de afgelopen honderd jaar erg veranderd. Dat valt vooral op met deze verzameling oude postkaarten van een Brussel uit ver vervlogen tijden. Maar wat was de beste verbetering? Wat is de meest succesvolle stadsvernieuwing geweest? Op welke innovatie moeten de Brusselaars het meest trots zijn?
1 reactieIn de negentiende eeuw liet burgemeester Jules Anspach de stinkende Zenne overwelven. Daarmee verloor Brussel de charme van klotsend water in de binnenstad, maar in ruil kreeg de stad een statige laan die kan wedijveren met de grote Europese hoofdsteden. We vroegen aan verschillende Brusselaars wat zij van die transformatie vinden.
Vindt u dat een stad verder ontwikkeld mag worden? Hoe ver mag men daar (niet) in gaan? Kent u een Brussels voorbeeld van hoe het wel moet?
(video van Kris Janssens en Pascal Laureyn)
5 reacties
In de stad werden verschillende grijze muren getransformeerd in kleurrijke landschappen met beroemde personages. Onder andere Kuifje, Lucky Luke, Asterix en Guust Flater beleven avonturen of halen grappen uit, in reuzegroot formaat. De stripmuren zijn hét symbool van de Brusselse ambitie om hoofdstad van het beeldverhaal te zijn.
Daarom wordt 2009 in Brussel uitgeroepen tot Jaar van het Stripverhaal. Verschillende musea zullen de bezoekers ervan overtuigen dat het beeldverhaal meer is dan gekrabbel op een stukje papier.
Vindt u dat Brussel de hoofdstad van het beeldverhaal kan zijn? Hoe kunnen we dat beter in de verf zetten? Met een groot monument, of een met een stripparcours?
1 reactieWelke gebouwen zijn voor u de meest typische voor Brussel ? Modern of Art Nouveau ? Hoogbouw of middeleeuws ? Steen of staal ? Welke gebouwen kan Brussel niet missen ?
1 reactie
De Brusselaars houden van hun frietkoten, dat is af te leiden aan het aantal frituristen en fritologen in Brussel. Nergens krijgen de gouden stokjes zoveel aandacht. Er is het internationaal befaamde frietkot, het gemediatiseerde frietkot, het feng shui frietkot en het beste frietkot.
Zoals dat alleen in Brussel kan, houden we nog het meest van lelijke barakken en niet van hi-tech frietpaleizen. En als ze naar traditie ruiken, lusten we de frieten het best.
Moet er een kwaliteitslabel komen, of een appellation d’origine controlée, beschermd erfgoed ? Moeten de lelijke barakken geweerd worden uit het straatbeeld, of juist gekoesterd ? Moeten of kunnen we ze toeristisch exploiteren ? Een frietparcours ?
Kortom, wordt ons frituristisch potentieel onderbenut ?
2 reactiesMisschien denkt u dat er weinig te vertellen valt over een vierkante, grijze steen ? Zeker als ze met duizenden naast elkaar liggen en enkel dienen om het verkeer (letterlijk) te ondersteunen ?
De Brusselse lanen, pleinen, straten, kaden en steegjes liggen vol kasseien. Een scharme waar we gehecht aan zijn. De Grote Markt of het Koningsplein besmeuren met asfalt ? Ondenkbaar !
Er zijn kasseien met Sint-Jacobsschelpen die de weg naar Santiago de Compostella wijzen. Of versierd met de vreemdste voorwerpen, vooral in de buurt van het Speelgoeduseum.
En af en toe wordt de kassei kordaat aangewend om het ongenoegen van de burger kracht bij te zetten door ze naar de ordehandhaving te slingeren.
In tijden waar onze ecologische voetafdruk steeds nauwkeuriger wordt gemeten, brengt ook de kassei goed nieuws. De porfierstenen uit Waals-Brabant zijn onovertroffen in duurzaamheid en hergebruik. Op een steenweg moeten de kasseien om de 25 jaar herlegd worden. Een asfaltweg wordt in die tijd twee of drie keer vervangen.
Heeft u nog anekdotes of poëtische bespiegelingen over de Brusselse kassei ? Waar ligt de interessantste kassei ? Welke kassei is uw favoriet ?
2 reacties
In vergelijking met Lhasa of Jerusalem ligt Brussel in het centrum van de wereld. De stad ligt in het hart van een Europees snelwegnetwerk, brede autowegen leiden het verkeer tot midden in de stad. Met de trein liggen Parijs en Londen op een boogscheut. Met het vliegtuig kan men de meeste Europese hoofdsteden bereiken in minder dan drie uur.
De bereikbaarheid van de stad is een grote troef, maar ziet er daardoor ook erg anders uit dan de Oude Stad van Jerusalem of het mystieke Lhasa. Is authenticiteit een ‘must’ voor de ? Of is het allerbelangrijkste dat een levende stad in verbinding staat met de wereld ?
2 reacties
Een paar nachten geleden liep ik door het Leopoldpark - op weg naar het Jourdanplein voor friet van Antoine en een pint bij Bernard. Plots zag ik een paar meter voor mij een vos. Het dier trippelde veiligheidshalve naar de dichtsbijzijnde struik, maar haastte zich niet. Het leek weinig mensenschuw.
Het was verbazingwekkend om zo’n dier in het Leopoldpark te zien. Maar het was ook een mooie levende herinnering aan de zoölogische geschiedenis van het park. In de negentiende eeuw was hier een dierentuin met exotische dieren, maar die ging failliet. (De bruine beren werden opgepeuzeld op een banket voor de schuldeisers.)
Misschien is het jammer dat Brussel geen dierentuin heeft. Geen ouderwets zoölogisch park, maar naar 21ste-eeuws model. Want de zoo blijft een populair. De Europese dierentuinen hebben jaarlijks 140 miljoen bezoekers en spelen een belangrijke educatieve rol. Vindt u dat Brussel zo’n toeristische trekpleister kan gebruiken ?
2 reacties
Wat hebben spoorwegbermen en de begraafplaats van Dieweg met elkaar gemeen ? Juist, het zijn die plekken waar de natuur welig woekert en zijn vrije gang kan gaan. Het stukje niemandsland naast de spoorweg is soms het decor van spectaculaire groene landschappen. En sinds de sluiting van de begraafplaats Dieweg in 1958 hebben planten dit stukje stad terug ingepalmd. Daardoor lijkt het op een griezelfilmdecor of een surrealistische botanische tuin, naargelang uw gemoed.
Het zijn alletwee magische plekken die in fel contrast staan met het georganiseerde grijs. De natuur verovert de stad. Het zou een mooi symbool zijn om de donkere Philipstoren aan de Anspachlaan te laten overwoekeren door klimop, of een stadsbos te planten op het dak van de Parking 58.
Wat is jouw favoriete groene plekje in Brussel ? Hou jij ook van avontuurlijke spoorwegbermen, of verkies je liever een veilige picknick in het Terkamerenbos. Op zoek naar een zeldzame vlinder of een romantisch rendez-vous ? Of toch liever in je eigen tuin ?
2 reacties
Recente reacties