Op zoek naar de ware identiteit(en) van Brussel
De stad is de afgelopen honderd jaar erg veranderd. Dat valt vooral op met deze verzameling oude postkaarten van een Brussel uit ver vervlogen tijden. Maar wat was de beste verbetering? Wat is de meest succesvolle stadsvernieuwing geweest? Op welke innovatie moeten de Brusselaars het meest trots zijn?
1 reactieIn de negentiende eeuw liet burgemeester Jules Anspach de stinkende Zenne overwelven. Daarmee verloor Brussel de charme van klotsend water in de binnenstad, maar in ruil kreeg de stad een statige laan die kan wedijveren met de grote Europese hoofdsteden. We vroegen aan verschillende Brusselaars wat zij van die transformatie vinden.
Vindt u dat een stad verder ontwikkeld mag worden? Hoe ver mag men daar (niet) in gaan? Kent u een Brussels voorbeeld van hoe het wel moet?
(video van Kris Janssens en Pascal Laureyn)
5 reactiesDe stad Brussel heeft iets met draken. Zowel de patroonheilige Sint Michiel als de bekeerzuchtige Sint Gorik hakten ze graag in de pan. Dankzij hen staat het beest te pronken op vlaggen en wapenschilden, op torens en straatpaaltjes, al dan niet met een zwaard tussen de ribben. Jozef Devillé zet dat met dit knappe filmpje in de verf.
Oorspronkelijk werd de heraldiek uitgevonden om soldaten en paarden herkenbaar te maken op het slagveld. Later werd het een symbool en een kenmerk van prestige.
Maakt het Brussels wapenschild ons nu nog herkenbaar ? Is het nog steeds een prestigieus merkteken ? Kan de draak, of het doden ervan door een heilige, een symbool zijn voor Brussel ?
(Of toch liever de omnipresente maar niet minder heroïsche duif op het Brussels wapenschild ? Brussel heeft tenslotte al een standbeeld voor de Gevallen Duiven des Vaderlands aan de Pantsertroepensquare.) Of heeft iemand andere suggesties ?
Geef ons als eerste uw mening !
We hebben haar nog nooit gezien, maar toch praten we over haar als over een goeie vriendin. Ze heeft ons lang geleden verlaten, maar is toch nooit weggeweest. Want ze hoort bij het Brussels collectief geheugen.
De Zenne werd in de tweede helft van de negentiende eeuw begraven omdat we er een moerassig, stinkend, ziekmakend riool van gemaakt hadden. Onze rivier kreeg een mooie grafzerk: een kilometerslange boulevard met de naam van de begrafenisondernemer.
Pas sinds kort wordt het afvalwater van alle Brusselaars gezuiverd voor het in de Zenne geloosd wordt. Maar intussen is het te laat om de rivier weer bovengronds te halen, al blijven sommige Zennezotten daar hardop van dromen.
Verdient de Zenne een monument ? Misschien kan het kanaal de rol van ‘Brusselse rivier’ overnemen. Hoe belangrijk is water in de stad ?
2 reacties
Een paar nachten geleden liep ik door het Leopoldpark - op weg naar het Jourdanplein voor friet van Antoine en een pint bij Bernard. Plots zag ik een paar meter voor mij een vos. Het dier trippelde veiligheidshalve naar de dichtsbijzijnde struik, maar haastte zich niet. Het leek weinig mensenschuw.
Het was verbazingwekkend om zo’n dier in het Leopoldpark te zien. Maar het was ook een mooie levende herinnering aan de zoölogische geschiedenis van het park. In de negentiende eeuw was hier een dierentuin met exotische dieren, maar die ging failliet. (De bruine beren werden opgepeuzeld op een banket voor de schuldeisers.)
Misschien is het jammer dat Brussel geen dierentuin heeft. Geen ouderwets zoölogisch park, maar naar 21ste-eeuws model. Want de zoo blijft een populair. De Europese dierentuinen hebben jaarlijks 140 miljoen bezoekers en spelen een belangrijke educatieve rol. Vindt u dat Brussel zo’n toeristische trekpleister kan gebruiken ?
2 reacties
Recente reacties