Dit filmpje, gedraaid in 1950, viert de kunst van het flaneren. Eerst in het Terkamerenbos, waar kokette dames tegen een minigolfballetje slaan terwijl de jongeheren - op het terras van de intussen verdwenen Robinsonchalet - aan hun versnaperingen knabbelen. Het tweede luik bestudeert het kuieren op de markt, waar men zich placht te vergapen aan het uitgestalde lekkers en moois.
Welke zijn voor u de leukste plekken in Brussel om door te brengen op een zonnige zater- of zondag ?
Fietsers zullen het daar niet mee eens zijn, maar een groot pluspunt van Brussel is zijn hoge graad van heuvelachtigheid. Het geeft de Brusselaars een perspectief op hun stad, en misschien zelfs een bredere kijk op het leven.
Want het kan deugd doen om het hoofd even uit de drukke stad te steken, en vanop een hoogte, in de frisse lucht, de dingen te aanschouwen. Het is al vaker gebeurd dat iemand zijn levenswandel een nieuwe richting geeft na het beklimmen van Parking 58. Ruimte kan inspireren.
En glooiende landschappen scheppen toeristische opportuniteiten. Vraag dat maar aan de warme wafelbakker op de Kunstberg. Want als motten aangetrokken door het licht, gaan toeristen op zoek naar een breder perspectief. Bij de aanblik van een vergezicht gaan verliefde koppeltjes als vanzelf smoezen en worden fototoestellen getest op de draagwijdte van hun flits.
Op welke plek vindt men het mooiste panorama op de stad ?
Stuur eventueel uw foto’s naar morgenbrussel@gmail.com
Deze sympathieke toerist doet een verdienstelijke poging om alle clichés over Brussel in één minuut op te sommen. Zijn bezoek aan Brussel scoort hoog op het vlak van calorieën en zeemzoetigheid, maar zeer laag op de schaal van originaliteit. Ook charmant is zijn verwarring over het verschil tussen Belgium en Brussels. (filmpje van Whouk)
Waar zou u deze man naartoe sturen om hem een origineler beeld van Brussel te geven ? Wat moet een toerist zeker gezien hebben, behalve de Grote Markt, Manneken Pis en het Atomium ? Wat is uw top drie van BBB’s (Buitengewone Brusselse Bezienswaardigheden) ?
Een van mijn favoriete stukjes Brussels groen ligt een beetje verscholen achter het grijze gedrocht dat UZ Brussel heet. Aan de Schapenweg liggen 130 kleurrijke volkstuintjes. Hier worden groenten geteeld, vaak door minderbedeelde volkstuiniers. De bouwstijl van de bijbehorende koterijen zijn typisch Belgisch: chaotisch en willekeurig, zelfs een beetje anarchistisch. De tuinhuisjes zijn samengesteld met allerhande gerecycleerde, toevallig gevonden materialen.
Maar dit architecturaal en ecologisch patrimonium werd lange tijd bedreigd. Ritterklub Jette zou er twee voetbalterreinen krijgen, met polyvalente zaal, cafetaria en parkeerruimte. Een ramp voor de volkstuiniers die van hun tuintje eten omdat de supermarkt voor hen onbetaalbaar is geworden. Gelukkig heeft de gemeente Jette het plan van tafel geveegd, maar de toekomst van deze volkstuintjes blijft erg onzeker. Haast je dus naar deze ongerepte biotoop, ideaal voor een romantische wandeling.
Naast de volkstuintjes ligt het Laarbeekbos, met een opvallend golvend landschap. Deze oude steengroeven zijn nu het favoriete oefenterrein van mountainbikers. Mijn favoriet oefenterrein is het paviljoen in Normandische stijl waar je heerlijk kan terrassen.
Waar ligt uw favoriet wandelterrein ? Ken je nog buurten die typisch - of atypisch - Brussels zijn ?
Een van de meest idyllische buurten van Brussel ligt verscholen in een verre uithoek van het Brussels Gewest, in een appendix van Watermaal-Bosvoorde, ingesloten door het Zoniënwoud. Bij een bezoek aan de Bezemhoek valt onmiddellijk de artistieke sfeer op. Daarom is het een van mijn favoriete wijken van Brussel.
Door de nabijheid van het woud woonden er in Bosvoorde veel klompenmakers, houthakkers en bezembinders. Deze armelui woonden in arbeidershuisjes aan het einde van de Terhulpensesteenweg, en zo ontstond de naam ‘Bezemhoek’.
Het lijkt op een stedelijke omgeving, door de arbeidershuisjes die je ook in het centrum van Brussel ziet. Maar tegelijk is het ook een rustig kunstenaarsdorp in het midden van het bos.
In de Bezemhoek zie je overal vrolijk gekleurde huisjes. Hier en daar een tuin die meer op een tentoonstellingspark lijkt, of op een waardig kerkhof voor vreemde, afgedankte voorwerpen. De beeldhouwer en schilder Rik Wouters heeft in de Bezemhoek gewoond en gewerkt, misschien heeft hij zielgenoten gelokt.
Er zijn ook nog de modernistische kapel, heel Expo58-achtig. En dan is er het toverachtige kunstwerk ‘Equilibrio Sospeso’, een vierkant op een rondpunt. Dat rondpunt lijkt te zijn aangelegd om het werk zijn juiste plaats te geven.
En een bezoek aan de Bezemhoek kan alleen maar eindigen in café La Forêt, een sfeervol dorpscafé met bijhorend interieur.
Er wordt vaak gezegd dat Brussel bestaat uit vele dorpen, en de Bezemhoek is er zeker een van. Ken je nog buurten die typisch - of atypisch - Brussels zijn ?
Deze blog vraagt uw mening. Laat ons weten, zien, voelen en ruiken hoe uw Brussels Gewest er uitziet. Bij de categorieën vindt u het onderwerp dat u boeit, en bij 'commentaar' kan u uw indrukken achterlaten. Deze blog maakt deel uit van het Brusselse Plan voor Internationale Ontwikkeling (PIO)
Recente reacties