Bij de onvolprezen meertaligheid van Brussel horen ook de onvermijdelijke taal- en vertaalfouten. Brusselse straatnamen bewijzen dat in alle uithoeken van de stad, zoals de Wilde Woudstraat. Wie soms de bus neemt, weet waar ‘Buggys voorbehouden’ zijn, in plaats van ‘Voorbehouden voor buggy’s’. En in mijn favoriete restaurant, bestel ik graag de ’steak van de dikke bil op paddelstoelen’, alleen al daarom.
Voor mij zijn het vrolijke noten in het stadsbeeld, kleine en grappige anekdotes die overal voor het rapen liggen. Wat is uw favoriete (ver)taalfout ? Stuur eventueel een foto op naar morgenbrussel@gmail.com.
Op een zondagochtend trokken naar de markt op het volkse Koningin Astridplein in Jette. Niet voor gebraden kip of panties, maar voor de wetenschap. We wilden het antwoord weten op de vraag: Wat maakt Brussel en de Brusselaars zo bijzonder en uniek? Dit filmpje verzamelt de meest pakkende ontboezemingen.
Welke zijn volgens u de unieke eigenschappen van Brussel en de Brusselaars?
Op 15 januari verschijnt het boek ‘Brussels Mengelwerk‘, een mini-encyclopedie met 400 artikels en anekdotes over de ontelbare facetten van het Brussels Gewest.
Het eerste artikel gaat over een statistische en ook inspirerende vaststelling. Er staat: “De gemiddelde Brusselaar is 1,69 meter groot en weegt 68,8 kilogram. De gemiddelde Brusselse vrouw is 39 jaar oud en heet Marie of Maria of Anne. De gemiddelde Brusselse man is 36 jaar oud en heet Jean of Mohammed of Michel.”
Dit verhelderend bericht doet tegelijk ook vragen rijzen. Want wat hoe verdienen Marie en Jean hun brood, wat doen ze in hun vrije tijd, waar en hoe wonen ze, en wat zijn de opvallendste karaktertrekken van Marie en Jean ?
In de hypothetische veronderstelling dat een gemiddelde Brusselaar ook echt bestaat, hoe denkt u dat die er uitziet ? Een joviale straatveger ? Een bazige vrouw met een levensmoe hondje ? Of een hyperactieve zakenman met een gsm aan het oor geplakt ? Kortom, wat is een echt (gemiddeld) Brussels personage ?
De Brusselaar bestaat niet. De stad herbergt zo veel verschillende gemeenschappen dat het bijna onmogelijk is om een profiel op te stellen van de gemiddelde Brusselaar.
Brussel ligt op de grens tussen een Germaanse en Romaanse cultuur, met belangrijke bevolkingsgroepen van over heel Europa en daar buiten.
Maar toch onderscheidt een Brusselaars zich van pakweg een Antwerpenaar of een Luikenaar. Wat is dat onderscheid ? Zijn Brusselaars vriendelijker, gemoedelijker, directer, gehaaster, … ?
De Brusselse geuze wordt gemaakt volgens een unieke procédé, dat al 800 jaar oud is. Zijn typisch zure smaak komt van de verschillende soorten lambiek die gemengd worden om dit gerstenat te maken.
De echte geuze kan alleen in de Zennevallei en het Pajottenland gemaakt worden dankzij een twaalftal micro-organismen (gist) die alleen hier in de lucht zweven en in de eikenhouten vaten voor een streekgebonden spontane gisting zorgen.
In de achttiende eeuw waren er in de Vijfhoek nog 150 brouwerijen waar geuze gemaakt werd. Maar vandaag is er in het hele Brussels Gewest nog eentje, Cantillon in Anderlecht.
Als je Brussel kon proeven, zou het dan naar geuze smaken ? Welke andere streekproducten of typische gerechten zijn op en top Brussels ?
Misschien denkt u dat er weinig te vertellen valt over een vierkante, grijze steen ? Zeker als ze met duizenden naast elkaar liggen en enkel dienen om het verkeer (letterlijk) te ondersteunen ?
De Brusselse lanen, pleinen, straten, kaden en steegjes liggen vol kasseien. Een scharme waar we gehecht aan zijn. De Grote Markt of het Koningsplein besmeuren met asfalt ? Ondenkbaar !
Er zijn kasseien met Sint-Jacobsschelpen die de weg naar Santiago de Compostella wijzen. Of versierd met de vreemdste voorwerpen, vooral in de buurt van het Speelgoeduseum.
En af en toe wordt de kassei kordaat aangewend om het ongenoegen van de burger kracht bij te zetten door ze naar de ordehandhaving te slingeren.
In tijden waar onze ecologische voetafdruk steeds nauwkeuriger wordt gemeten, brengt ook de kassei goed nieuws. De porfierstenen uit Waals-Brabant zijn onovertroffen in duurzaamheid en hergebruik. Op een steenweg moeten de kasseien om de 25 jaar herlegd worden. Een asfaltweg wordt in die tijd twee of drie keer vervangen.
Heeft u nog anekdotes of poëtische bespiegelingen over de Brusselse kassei ? Waar ligt de interessantste kassei ? Welke kassei is uw favoriet ?
Deze blog vraagt uw mening. Laat ons weten, zien, voelen en ruiken hoe uw Brussels Gewest er uitziet. Bij de categorieën vindt u het onderwerp dat u boeit, en bij 'commentaar' kan u uw indrukken achterlaten. Deze blog maakt deel uit van het Brusselse Plan voor Internationale Ontwikkeling (PIO)
Bij de onvolprezen meertaligheid van Brussel horen ook de onvermijdelijke taal- en vertaalfouten. Brusselse straatnamen bewijzen dat in alle uithoeken van de stad, zoals de Wilde Woudstraat. Wie soms de bus neemt, weet waar ‘Buggys voorbehouden’ zijn, in plaats van ‘Voorbehouden voor buggy’s’. En in mijn favoriete restaurant, bestel ik graag de ’steak van de dikke bil op paddelstoelen’, alleen al daarom.
Recente reacties