Op zoek naar de ware identiteit(en) van Brussel
De stad is de afgelopen honderd jaar erg veranderd. Dat valt vooral op met deze verzameling oude postkaarten van een Brussel uit ver vervlogen tijden. Maar wat was de beste verbetering? Wat is de meest succesvolle stadsvernieuwing geweest? Op welke innovatie moeten de Brusselaars het meest trots zijn?
1 reactieIn de negentiende eeuw liet burgemeester Jules Anspach de stinkende Zenne overwelven. Daarmee verloor Brussel de charme van klotsend water in de binnenstad, maar in ruil kreeg de stad een statige laan die kan wedijveren met de grote Europese hoofdsteden. We vroegen aan verschillende Brusselaars wat zij van die transformatie vinden.
Vindt u dat een stad verder ontwikkeld mag worden? Hoe ver mag men daar (niet) in gaan? Kent u een Brussels voorbeeld van hoe het wel moet?
(video van Kris Janssens en Pascal Laureyn)
5 reacties
Torens zijn handige referentiepunten om zich door de stad te laveren, om afstanden te schatten, en de schaal van de stad te meten. Niet alleen de toevallige voorbijgangers in onze contreien, maar ook de Brusselaars steken hun neus al eens in de lucht, op zoek naar een aanwijzing.
Het Atomium zegt hoe ver het nog is naar de Heizel, de stadhuistoren lokt ons naar de Grote Markt, de Pensioentoren wijst de weg naar het Zuidstation en de blinkende koepel van het Justitiepaleis dient als waarschuwing om op het rechte pad te blijven.
Gebruikt u ook al eens een toren als u de weg zoekt ? Welke toren is uw favoriete referentiepunt ? Welke toren kan Brussel echt niet missen ?
6 reacties
We hebben haar nog nooit gezien, maar toch praten we over haar als over een goeie vriendin. Ze heeft ons lang geleden verlaten, maar is toch nooit weggeweest. Want ze hoort bij het Brussels collectief geheugen.
De Zenne werd in de tweede helft van de negentiende eeuw begraven omdat we er een moerassig, stinkend, ziekmakend riool van gemaakt hadden. Onze rivier kreeg een mooie grafzerk: een kilometerslange boulevard met de naam van de begrafenisondernemer.
Pas sinds kort wordt het afvalwater van alle Brusselaars gezuiverd voor het in de Zenne geloosd wordt. Maar intussen is het te laat om de rivier weer bovengronds te halen, al blijven sommige Zennezotten daar hardop van dromen.
Verdient de Zenne een monument ? Misschien kan het kanaal de rol van ‘Brusselse rivier’ overnemen. Hoe belangrijk is water in de stad ?
2 reacties
Over een paar jaar moet de Europese wijk er helemaal anders uitzien. Geen saaie blokkendozen meer als kantoorgebouwen, maar toonaangevende architectuur van topontwerpers. Weg met de stadssnelweg, en weer een gezellige woonbuurt in de Wetstraat.
De Europese instellingen zijn erg belangrijk voor Brussel, maar toch zijn we niet trots op het uitzicht van de wijk. Daarom heeft de Brusselse regering het Richtschema voor de Europese wijk goedgekeurd. Er moet meer huisvesting komen, de mobiliteit wordt verbeterd en de openbare ruimte heringericht.
De Wetstraat wordt weldra vertimmerd door de winnaar van een internationale wedstrijd. Veel gebouwen van de Europese Commissie zullen dan worden afgebroken en heropgebouwd in de hoogte. Ook wordt er hardop nagedacht over een monument of symbool voor Europa.
Hoe zou zo’n Europees monument er kunnen uitzien ? Een dubai-achtige wolkenkrabber ? Een arnequinzig kunstwerk ?
2 reacties
In vergelijking met Lhasa of Jerusalem ligt Brussel in het centrum van de wereld. De stad ligt in het hart van een Europees snelwegnetwerk, brede autowegen leiden het verkeer tot midden in de stad. Met de trein liggen Parijs en Londen op een boogscheut. Met het vliegtuig kan men de meeste Europese hoofdsteden bereiken in minder dan drie uur.
De bereikbaarheid van de stad is een grote troef, maar ziet er daardoor ook erg anders uit dan de Oude Stad van Jerusalem of het mystieke Lhasa. Is authenticiteit een ‘must’ voor de ? Of is het allerbelangrijkste dat een levende stad in verbinding staat met de wereld ?
2 reacties
Recente reacties