Het Brussel Gewest telt meer dan een miljoen inwoners. En honderdduizenden komen elke dag naar Brussel om te werken, winkelen, betogen, eten,… Het kan er dus soms druk zijn, en er is niet altijd veel plaats.
Zo lijkt Brussel soms op een mierennest: anoniem, schijnbaar chaotisch, altijd in beweging, zonder rust. Zoals in dit filmpje van ‘marieangedem’, gemaakt in onder andere het Noordstation. (maart 2008).
Voelt u zich ook als een klein radertje in een immense machine, misschien zelfs een beetje verloren in de onoverzichtelijk va-et-vient ? Of is de voortdurende vermenging van taal, kleur en geur uw natuurlijke biotoop ? Uw met voedingsextracten verrijkte potgrond ?
Anoniem, dat is Brussel zeker. En daarom is het ook gemakkelijk om te vereenzamen in de stad. Vandaar het belang van talrijke ontmoetingsplekken: gezellige cafés, maar evengoed publieke pleinen met schaaktafels, gratis vergaderruimten, kinderspeeltuinen, buurtwinkels en kleine zelfstandigen, enzovoorts.
Zo wordt Brussel nog meer een stad voor haar inwoners, eerder dan de functionele werkplek van pendelaars. En we moeten trouwens die pendelaars ook niets kwalijk nemen. Zij creëren mee de rijkdom van Brussel (behalve dan in de begrotingsbudgetten) en verkiezen simpelweg een landelijke leefomgeving. Als Broodje Brussel hen niet kan overtuigen, dan zal de veelkleurige rijkdom hen verborgen blijven. Dat is niet mijn keuze!
De drukte in Brussel kan ik best wel appreciëren, behalve dan de onpersoonlijke wagens, inclusief het stilstaand blik.